از راه دور

 از راه دور تو را میپرستم ای قبله امید من....

از راه دور به تو عشق می ورزم تا دیگر این فاصله  را احساس نکنی عزیزم.

از راه دور درد دل هایم را به تو میگویم ، و تو را در آغوش محبت های خودم میفشارم....

آری از همین راه دور نیز میتوان دست در دستانم هم گذاشت و در کنار هم قدم زد .....

 به خواب عاشقی میروم تا این رویا برایم زنده شود عزیزم....

از همین راه دور تو را می بوسم و میگویم که خیلی دوستت دارم عزیزم...

قاب عکست همیشه روبروی من است و جای بوسه هایم بر روی قاب نمایان است....

از همین راه دور به یاد تو خواهم بود ، در همه لحظه ها تو را در جلو چشمانم میبینم ،

 خاطره هایمان را همیشه در ذهنم مرور میکنم و هیچگاه نمیگذارم خاطره های

 لحظه دیدارمان از ذهنم دور شود....

این فاصله ها را با محبت و عشقم از بین می برم و کاری میکنم همیشه

 احساس کنی در کنار منی !

یک راه دور ، یک دنیا عشق ، محبت و پاکی....

این راه دور قلبهایمان را در همه لحظه ها در کنار هم نگه داشته است

 چون همیشه به یاد همیم و همیشه به انتظار آن هستیم که لحظه دیدارمان دوباره فرا رسد ....

ثانیه ها را لحظه به لحظه می شماریم و شب و روز را با یاد هم و عشق به هم سپری میکنیم.....

آری لحظه دیدار نزدیک است...

یک خواب عاشقانه ، خواب با هم بودنمان ، خواب دست گذاشتن در دستان هم ،

 خواب نگاه به چشمان هم ، یک طلوع دیگر و یک روز پر از خاطره ، روزی که لحظه

به لحظه آن به یاد همیم .... و این است یک فاصله عاشقانه...

میگذرد لحظه های پر از عشق و فرا خواهد رسید حقیقت شیرین لحظه دیدارمان....

از همین راه دور نیز میتوان عاشق بود ، و از همین راه دور نیز میتوان همدیگر را

همیشه در کنار هم حس کرد نازنینم .. پس آرام زندگی کن و بیشتر از همیشه

عاشق باش چون این راه دور خیلی مقدس است و پایان راه ، شیرین تر از گذشته است....

بیتا خانوم این رو فقط مخصوص شما گذاشتم که نگی حامد هم نامرده

اگه اومدی نظرت رو حتما بده

              خدایا گر تو درد عاشقی را می کشیدی

           تو هم زهر جدای را به تلخی می چشیدی

           پشیمون میشدی از اینکه عشق را آفریدی

            اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی     

            خدایا آسیان خسته به  درگاه تو رو کردم

            نماز عشق را آخر به خونه دل وزو کردم

            دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهای

            بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

            بگو هرگز سفر کردی سفر با چشم تر کردی

           کسی را بدرقه با اشک تو با خون جگر کردی

           زشهر آرزوهایت به ناکامی گذر کردی

           گل امید تو پر پر به خاک رهگذر کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خوشا جانی که جانانش تو باشی

خوشا دلی که دلدارش تو باشی

خوشا دردی که درمانش تو باشی

خوشا راهی که پایانش تو باشی

شبی با خود تو را در خلوت میخانه می خواهم

لبت را بر لبان خیش چو میخانه می خواهم

غروب زندگی امد ،بیا ای عشق افزون گر 

 که خواب مرگ نزدیک هست و من تو رو می خواهم

              خدایا گر تو درد عاشقی را می کشیدی

           تو هم زهر جدای را به تلخی می چشیدی

           پشیمون میشدی از اینکه عشق را آفریدی

            اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی     

            خدایا آسیان خسته به  درگاه تو رو کردم

            نماز عشق را آخر به خونه دل وزو کردم

            دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهای

            بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم

            بگو هرگز سفر کردی سفر با چشم تر کردی

           کسی را بدرقه با اشک تو با خون جگر کردی

           زشهر آرزوهایت به ناکامی گذر کردی

           گل امید تو پر پر به خاک رهگذر کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خوشا جانی که جانانش تو باشی

خوشا دلی که دلدارش تو باشی

خوشا دردی که درمانش تو باشی

خوشا راهی که پایانش تو باشی

شبی با خود تو را در خلوت میخانه می خواهم

لبت را بر لبان خیش چو میخانه می خواهم

غروب زندگی امد ،بیا ای عشق افزون گر 

 که خواب مرگ نزدیک هست و من تو رو می خواهم

هرگز تو را فراموش نخواهم کرد

حتی اگر مرااز یاد ببری

و هرگز از تو رنجور نخواهم شد

چرا که تورا دوست دارم

دیوانه وار عاشقت شدم

چرا که مهربانی را در وجودت دیدم

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی

واگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم

نه تو از عشق من دست می کشی

ونه قلب من از عشقت روی گردان می شود

سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره ای کنی فرسنگها راه خواهم پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است و قلبم در آرزوی تو می سوزد آن گاه که از برابر دیدگانم دور شوی خورشید وجودت پنهان می گردد و ابرهای غم واندوه مرا در برمی گیرند و به دنیای غریبی می برند همیشه در قلبم حضور داری و عشقت زندگی ام را گل باران کرده است تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کرده ام

                دوست دارم

گوش كن

تو تنها مونس من درين شبهاى بهارى

رعد

تو فرياد من درين لحظه هايى

بلند تر شو

تا دلم آرام گيرد

پاييز كجاست؟!

تا همه رنگ مرا ببينند: زرد و غمناك

ابرها

هيچگاه نرويد با باد

شما چشمهاى منيد

بهار است

من گلى پژمرده در آنم

بيا تا رنگم سبز و بهارى شود

تو تنها

تولدى براى زمين من

                                         منتظر نظرات شما عزیزان هستم.

به او بگوئید که دوستش دارم!

هر چه گفتم  و هر چه سوختم و ساختم بیهوده بود...

هر چه به او گفتم دوستش دارم انگار یک خواب بود و هر چه

با عشق و احساس او سوختم و ساختم پوچ پوچ بود....

دیگر نمیدانم چگونه باید از آنکه دوری بگویی که دوستش داری..

تو بگو ای قلب عاشق من ، چگونه باید این دوست داشتن را ابراز کنی؟

من هستم  و یک قلب سرخ ، که درون قلب سرخ یک دنیا محبت و عشق نهفته

 است و ما تو را دوست میداریم ، گرچه تو این دوست داشتنمان را باور نداری ....

کاش میدانستی قلبم یک آرزو دارد و تنها آرزویش تویی!

کاش میدانستی قلب مجنونم، یک معشوق دارد و تنها لیلای آن تویی!

کاش میدانستی که قلبم تنها یک احساس دارد و آن احساس پاک، تنها برای تو هست....

و ای کاش میدانستی که قلب عاشقم تنها یکی را دوست میدارد و آن تویی!

تویی و آن قلب مهربانت و یک دنیا احساس پاک در وجودت!

منی که مدتها به انتظار تو در جاده تنهایی ها نشسته بودم ، منی که مدتها

 بود از خدای خویش آرزوی تو را داشتم ، و منی که لحظه ها

 و ثانیه ها به یاد تو و به انتظار تو مینشستم چگونه بگویم که دوستت دارم؟

آهای ای دو چشم خیس من ، دو چشمی که

 شب و روز برای او اشک ریختید ، و تا سحرگاه به یاد او به آسمان عاشقی ، به مهتاب

و ستارگان نگاه می انداختید ، و ای دو چشمی که مرا عاشق او کردید

 و مرا در دنیای عاشقی اسیر کردید شما به او بگویید که دوستش دارم...

آری به او بگویید که  خیلی دوستش دارم....

منتظر نظرات شما عزیزان هستم. 

اگه دبیر شیمی بودم نام تو را در قلبم پخش میکردم تا محلول با محبت شود

اگه دبیر دینی بودم میدانستم که بعد از خدا تو را میپپرستم

اگه دبیر جغرافیا بودم میدانستم که خوش اب و هواترین منطقه اغوش گرم توست

اگه دبیر زبان بودم با زبان بی زبانی میگفتم عاشقتم ، دوست دارم

بچه ها نظر یادتون نره!!!!

هنوز معنای باران نفهمیدم که بر اسمان دلم باریدی

هنوز معنای محبت را نمی دانستم که تو در کنج دلم جای دادی

نمی دانم تو را به چه چیز صفت دهم

 با کدام گل سرخ جواب محبتهای تو را کنم

هنوز معنای عشق نمی دانستم که تو با عشق ورزیدن به من عشق را نشان دادی

وقتی قلم در دست داشتم تا به جای گل سرخ نامه ای برایت بنویسم

هیچی به ذهن نمی رسید به جز اینکه بگویم

دوستت دارم

پس فرصتی برای عاشقی من بده

بگو ایا به یاد من دمی سر می کنی یا نه

تو هم یادی زپرواز کبوتر می کنی یا نه

دل من تشنه و خواهان یک جرعه نگاه توست

مرا در شهر چشمانت شناور می کنی یا نه

هزاران بار گفتم دوستت دارم عزیز دل

بگو احساس قلبم را تو باور می کنی یا نه

تمام شعر های سبز نارنجی برای توست

غزلهای مرا ایا تو از بر می کنی یا نه

دمی غافل نبودم از خیال خاطرت اری

تو هم ایا به یاد من دمی سر می کنی یا نه

نوشتم نام زیبای تو را بر صفحه قلبم

تو ایااسم من را ثبت دفتر می کنی یا نه

و حرف اخر من این که شبهای سیاهم را

به مهتاب نگاه خود منور می کنی یا نه