تو آسمون پرنده پر نمي گيره
وقتي كه دلت مي گيره از من
قناريمون ديگه آواز
نمي خونه
وقتي كه دلت مي گيره از من
دلت مي گيره از من
نگاه نمي كني
ديگه تو چشمام
دلم مي ميره از غم
چرا گوش نمي دي ديگه به حرفهام
دلت
مي گيره از من
نگاه نمي كني ديگه تو چشمام
دلم مي ميره از غم
چرا گوش نمي
دي ديگه به حرفهام
يادش بخير عجب روز وشبي داشتيم
اما تو حالا گرفتي از
من
يادش بخيرروزهاي خوشي داشتيم
اما تو حالا پاشيدي از من
چرا تنهام
گذاشتي
تو كه اشكامو ديدي
چي شد از منو از دلم بريدي
تو كه عشق تو
نگاه تو
محبت رو لباته
نگو از من عاشق بدي ديدي
توي آسمون قلبم
بي
تو ستاره اي نيست
تو رو مي بينه با تو چاره اي نيست
منو عذاب بي تو موندن كنج
خونه
مي شينمو مي گريم
از تو نشونه اي نيست
تو آسمون پرنده پر نمي
گيره
وقتي كه دلت مي گيره از من
قناريمون ديگه آواز نمي خونه
وقتي كه دلت
مي گيره از من
دلت مي گيره از من
نگاه نمي كني ديگه تو چشمام
دلم مي
ميره از غم
چرا گوش نمي دي ديگه به حرفهام
دلت مي گيره از من
نگاه نمي
كني ديگه تو چشمام
دلم مي ميره از غم
چرا گوش نمي دي ديگه به
حرفهام
توي آسمون قلبم
بي تو ستاره اي نيست
تو رو مي بينه با تو چاره
اي نيست
منو عذاب بي تو موندن كنج خونه
مي شينمو مي گريم
از تو نشونه اي
نيست
از تو نشونه اي نيست ...
+
نوشته شده در پنجشنبه بیست و نهم مرداد 1388ساعت توسط حامد مطلبی نژاد
|
يكي بود يكي نبود
يكي بود يكي نبود
زير گنبد كبود
زير گنبد كبود
شكايت
از دلم دارم
متهمه به عاشقي
دلي كه پر كشيد و رفت
اما هنوز توو
عاشقي
اين دل زندوني من
مجرمِ بند اوله
چي بگم از كجا بگم
فقط شكايت و
گله
يكي بود يكي نبود
زير گنبد كبود
هيچكسي هم دم دلِ
تنها و بي كسم
نبود
سفرت درد كمي نيست
واسه ي دلم ميدوني
راستي باورم نميشه تو ميري و
نميموني
ريش ِ بازي توو تمومه تو لحظه هاي بي قراري
دلت از سنگه كه ميخواي
دلموتنها بذاري
توو آخرين نگاه تو
من ديگه پيدا نبودم
كي جاي من بود توو
چشات
هيچ وقت اينو نفهميدم
نذار كه بين من و تو هرچي بوده خاطره شه
تو بري
و من بمونم قصه ي ما تموم بشه
يه عهدي بود ميون ما
اما حالا يه خاطره
ست
از تو فقط مونده برام
يه خاطره همينو بس
خودت نگفتي كه ميري
اما
نگات رفتني بود
هر چي ميگفتم كه نرو
بهونه هات تكراري بود
هر جا ميرم ياد
چشات
توو قاب چشماي منه
صدات مياد اما خودت
نيستي دلم پر از غمه
ديگه
دلت كه اينجا نيست
يادت ولي پيش منه
تو نيستي و شب گريه ها دربه دري كار
منه
نذار كه ديوونه بشم
نذار از عشقت بسوزم
بارون چشمام ميباره از دوري تو
هنوزم
اگه صدامو ميشنوي بدون يكي دوست داره
يكي كه چشماش ابريه
نيستي و
بارون ميباره
اگه صدامو ميشنوي بدون يكي منتظره داره
يكي براي ديدنت نشسته
پشت پنجره
يكي بود يكي نبود
زير گنبد كبود
هيچكسي هم درددلِ
تنها و بي
كسم نبود
+
نوشته شده در جمعه شانزدهم مرداد 1388ساعت توسط حامد مطلبی نژاد
|
کپ میکنی اگه بگم ، تو عاشقی پیچوندمت
دق میکنی اگه بگم ، برو میخوام نبینمت
برو دیگه پیشم نیا ، دست تو رو شده برام
نه تو دیگه نه هیچ کس و ، حتا تو خوابم نمی خوام
حرف یه شهرم که شدی ، فکر نکنی دوست دارم
آخرشم تو باختی و ، من که خیالی ندارم
گریه حرومه واسه تو ، آخ که چقد ساده بودم
من که به اون چشمای تو ، یه عمری دل باخته بودم
ارزش نفرین نداری ، لیاقت با من بودن
کپ می کنی اگه بگم ، خیلیها مثل تو بودن
هرکی زد و رفت و شکست ، یه روز تلافی میکنم
مثل یه بختک همیشه ، تو رو رها نمی کنم
حیف همه محبتا، که روز و شب کردم بهت
طاقت دوری نداری ، خوشی زده زیر دلت
کپ میکنی اگه بگم ، تو عاشقی پیچوندمت
دق میکنی اگه بگم ، دیگه تو رو نمیخوامت
+
نوشته شده در دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت توسط حامد مطلبی نژاد
|
